Jesse James is hier vermoord
Op 15 augustus op ons gemakje naar St. Joseph gereden, niet over de snelweg, maar over de provinciale weg. Op de camping de was van de afgelopen 2 weken gedaan en daarna lekker lezen. ’s Nachts heeft het veel geregend en dat was ’s morgens te merken. De camping ligt aan een onverharde weg en het kostte enige moeite om boven op het heuveltje te komen. ( We hadden al visioenen van de reis naar Italië vorig jaar toen we door een four weel drive vanaf de camping omhoog zijn gesleept) In St Joseph hebben we het Pony express museum bezocht. Deze stad was het beginpunt van de route naar Sacramento in California. Een aardig museum. Daarna even binnenlopen in het huis waar Jesse James is vermoord en daarna het Patee museum. Dat museum is gevestigd in een groot oud hotel. Beneden en op de eerste verdieping allerlei deelverzamelingen, op de tweede verdieping nog een aantal hotelkamers ingericht zoals het was in de 19e eeuw. Een aardig museum.
Monument met Kansas city op de achtergrond
De campingeigenaren hebben de toegangsweg gisteren veiliger gemaakt door er grove split overheen te rijden. Het verlaten van de camping gaat dan ook goed. (Vincent rijdt deze keer) We rijden naar Kansas city waar het WO I museum [99 op kaart] van de USA staat. Je kunt prima vlakbij parkeren. Een grote toren is het herdenkingsteken van deze oorlog. We kopen kaartjes en gaan eerst de toren op. (met de lift) Van af hier heb je een mooi uitzicht over de stad. Daarna terug het museum in. Bij binnenkomst wandel je over een glazen vloer. Daaronder ligt een veld met 9000 (plastic)klaprozen. Eén voor elke1000 soldaten die tijdens deze oorlog zijn gesneuveld. We beginnen met een film over de omstandigheden die de aanleiding voor de oorlog waren. Een erg duidelijke film. Daarna het eerste deel van de tentoonstelling over de tijd voor de Amerikanen bij de strijd betrokken waren. Veel wapentuig, maar ook een nagebouwde loopgraaf en overal filmpjes over het verloop van de oorlog. Het geeft een goed neutraal beeld. Dan een film over het waarom van de Amerikaanse deelname en dan het vervolg tot het einde van de oorlog. Het is goed in beeld gebracht. Dan is er nog een extra tentoonstelling over de positie van de zwarte Amerikanen en hun doorgaande strijd om gelijkberechtiging. Dan rijden we door naar de boondockplek in Oak Grove [100 op kaart] . We staan onder een boom in de schaduw. Nog een wandelingetje over het terrein en verder rustig aan.
We staan weer op een superplek
We stonden weer op een prachtige plek. In de boerderijwinkel hebben we nog lamsvlees gekocht. Gaan we vandaag opeten!! Met wat omwegen gaan we vandaag naar de volgende overnachtingsplaats. Eerst naar een historic park bij het plaatsje Lexington.[98 op kaart] Hier heeft tijdens de Amerikaanse burgeroorlog een slag plaats gevonden. Het huis dat er nu staat stond er ook tijdens de slag. De kogelgaten in de muren kun je nog zien. Het informatiecentrum is goed en we krijgen ook hier een goede film te zien. De vrijwilligers in het centrum zijn erg enthousiast en vertellen graag. We maken nog een wandelingetje naar het huis en rijden dan verder. We willen ook langs Arrow Rock [103 op kaart] , een andere historic site. Het is een dorpje dat ooit een belangrijk punt was in de trek naar het westen. Nu ligt er een indrukwekkend visitorscentrum en een brug naar het dorpje toe. De huizen die er nog staan zijn gerestaureerd of worden gerestaureerd. We eten een ijsje in een van de weinige winkels die open zijn en rijden door naar de boondockplaats. Een prachtige plek. De lamskoteletjes smaken goed.
We gaan vandaag een oude gevangenis bekijken. Wanneer we aankomen in Jeffersoncity[105 op kaart] zijn we mooi op tijd voor een rondleiding van 2.00 uur. Een voormalige medewerker van de gevangenis doet de rondleiding. Hij vertelt prachtige verhalen. De gevangenis functioneerde van 1836 tot 2004 als gevangenis. De oorspronkelijke gebouwen staan er nog. Daarnaast natuurlijk een aantal van later datum. Ooit zaten hier 5000 gedetineerden. Met 6 man in een kleine cel. Als straf kon je ook opgesloten worden onder de grond in het aardedonker. Op het terrein ook werkplaatsen waar o.a. nummerborden en meubels werden gemaakt. Er is ook een ruimte waar de doodstraf werd voltrokken. Met gas of later met een injectie. De tour was erg goed. Daarna lunchen in een diner en op naar de staanplaats voor de nacht. Die is op het terrein van een veteranenmuseum vlak bij St. Louis[106 op kaart] . We gaan natuurlijk het museum bekijken en heel enthousiast worden we rondgeleid door een vrijwilligster.
Gateway-arch
We hebben geen lange rit voor de boeg. We gaan vandaag naar St Louis, naar het volgende Nationale Park. Dit keer geen prachtig natuurschoon, maar de Gateway Arch. Een symbool voor de trek naar het westen die vooral hier langs St. Louis ging. We zijn redelijk vroeg en een parkeerplaats is geen probleem ( Later blijkt dat we hier eigenlijk als camper niet mogen parkeren, maar toen we aankwamen was er niemand en ook geen bordje!!) We lopen door een oud gedeelte van de stad langs de oever van de Mississippi naar de Arch. Het is inderdaad een enorm gevaarte van wel 232 meter hoog. Je kunt met een lift omhoog en we kopen daar kaartjes voor. We kunnen pas met de lift van 11.55 mee dus nog 2 uur wachten. Onderaan de boog is een groot museum over de trek naar het westen en over de manier waarop dat westen in handen van de Verenigde staten kwam. Door oorlog en oneerlijke verkoop van de Fransen die gebied verkochten dat niet van hen was. Het is mooi ruim opgezet met veel informatie. Hier komen we de tijd wel door. Dan naar boven met een soort lift. We gaan in een piepklein hokje met 5 stoeltjes en dan gaan we door een been van de arch omhoog. Boven aangekomen heb je door de raampjes een prachtig uitzicht over de omgeving. Dan weer terug natuurlijk. Bij de camper even wat gesteggel over het parkeren met de parkeerwachter. Dan naar de overnachtingsplaats. Onderweg komen we nog een Aldi tegen en daar hebben ze ook Europese dingen!! We staan vannacht bij een werkplaats waar houten speelgoed wordt gemaakt.
Saint Louis van verre
De Cahokia mounds is de grootste prehistorische indiaanse stad ten noorden van Mexico. Rond het jaar 1000 leefden er ongeveer 20.000 mensen in deze stad. Vanaf de overnachtingsplaats is het een klein eindje rijden. Maar het museum en het informatiecentrum zijn dicht. We lopen naar de overkant van de weg waar een grote heuvel is en daar is een parkwacht die een groepje mensen rond gaat leiden. Wij mogen aansluiten en zo komen we toch nog heel wat te weten over die meer dan 100 mounds (heuvels) die hier liggen. Als laatste beklimmen we de grootste heuvel waar het opperhoofd van de Mississippians woonde. Daarna rijden we door naar de overnachtingsplaats in New Harmony. Een camping in een staatspark, maar met elektra, dumpstation en warme douches.
Geloof + macht = oorlog
Parallellen tussen nu en de oudheid
